Ibn Omeri (r.anhuma) transmeton, se Pejgamberi (a.s) ka thënë:

“Çfarë e ndalon ndonjërin prej jush, kur t’i vështirësohet jetesa e tij, të thotë kur të dalë nga shtëpia: Bismilahi ala nefsi ve mali ve dini. Allahume raddini bi kadaik, ve barik li fima kuddire li, hatta la uhibbu ta’xhile ma ekherte, ve la te’khire axhxhelt!”

(Bismilahi për veten, për pasurinë dhe fenë time. O Zoti im, më bëj të kënaqur me përcaktimin Tënd dhe më beko në atë që më është përcaktuar, derisa të mos e dua përshpejtimin e asaj që është e vonuar dhe as vonimin e asaj që është përshpejtuar!)”

– (Transmeton Ibn Siniu, Dejlemiu në Firdevs dhe Tabarani nga Ibn Adij në El-Kamil)

 

فعن ابن عمر، عن النبي صلى الله عليه وسلم :

ما يمنع أحدكم، إذا عَسُر عليه أمر معيشته، أن يقول إذا خرج من بيته : بسم الله على نفسي ومالي وديني،

اللهم رضِّـني بقضاءك، وبارك لي فيما قُـدِّر لي، حتى لا أحب تعجيل ما أخَّرت، ولا تأخير ما عجَّـلت

رواه ابن السني عن ابن عمر والديلمي في الفردوس والطبراني وابن عدي في الكامل